کاربردهای حفاری جهت دار


▪ انحراف از مسير اوليه (Side Track):

انحراف از مسير اوليه، اولين روش براي حفاري جهت دار بود. هدف از اين کار دورزدن و يا گذشتن از روي مانده هاي درون چاهي (fish) بود. امروزه انحراف مايل بسيار متداول است و به عنوان مثال هنگامي که تغييرات پيش بيني نشده درساختار زمين شناسي مشاهده مي شود از اين روش استفاده مي شود.

▪ مکان هاي غيرقابل دسترسي:

هنگامي که مخزن و يا هدف حفاري (target) زير يک شهر، رودخانه و يا يک مسير محيط زيست حساس واقع شده باشد، لازم است که دستگاه حفاري را در مکاني دورتر از آن قرار داد. در اين مواقع با حفر يک چاه جهت دار مي توان به هدف دسترسي پيدا کرد.

▪ حفاري گنبدهاي نمکي (Salt Dome):

گاهي مخازن نفتي زير گنبدهاي نمکي که پوش سنگ هاي سختي هستند، مشاهده مي شوند. حفاري از درون لايه هاي نمکي مشکلات بسياري به همراه دارد. يک راه حل براي گريز از اين مشکلات استفاده از حفاري جهت دار و اجتناب از ورود به لايه هاي نمکي است.

▪ گسل (Fault):

گاهي اوقات چاه هايي که به صورت عمودي حفاري شده اند، کج مي شوند. اين پديده معمولاً به دليل وجود گسل در لايه هاي زير سطحي است. معمولاً بهتر است که يک چاه جهت دار حفر شود و از برخورد با گسل پرهيز کنيم.

▪ چاه اکتشافي چندگانه (Multiplex Well) از يک دهانه چاه:

مي توان با مسدود کردن يک چاه در عمق معين و ايجاد انحراف، يک چاه جديد حفر کرد. دهنه يک چاه مي تواند به عنوان نقطه اي براي انشعاب چاه هاي ديگر مورد استفاده قرارگيرد. اين عمل اکتشاف و بررسي لايه هاي زير سطحي را بدون نياز به حفر چندين چاه کامل، ميسر مي سازد.

▪ حفاري از خشکي به درون دريا (onshore):

با نصب دکل در خشکي و حفر چاه جهت دار مي توان به مخازني که در زير سطح آب قراردارند، دسترسي پيدا کرد. با اين کار مي توان ضمن نصب شيرهاي سرچاهي در خشکي ، از هزينه هاي بالاي حفاري در دريا نيز اجتناب کرد.

▪ حفاري چاه هاي چندشاخه (Multiwell) در دريا (offshore):

حفاري جهت دار از يک سکوي دريايي به صورت چاه هاي چندشاخه اقتصادي ترين راه براي توسعه يک ميدان دريايي است. در خشکي نيز، زماني که محدوديت مکاني داريم مانند نواحي باتلاقي و يا جنگل ها از روش حفاري چاه هاي چندشاخه استفاده مي شود.

▪ تقاطع با چند لايه بهره ده با استفاده از يک حلقه چاه:

در اين روش، يک چاه جهت دار به گونه اي حفر مي شود که چندين لايه مخزني شيب دار را با هم قطع کند. اين روش، اين امکان را فراهم مي آورد که با استفاده از تکميل چندگانه چاه همزمان از چند مخزن مجزا بهره برداري شود.

▪ چاه هاي فرونشاني (Relief Well):

هدف از اين نوع چاه ها ايجاد ارتباط با چاه هاي درحال فوران در زير سطح زمين است تا با پمپ کردن سيال به درون آن چاه بتوان عمليات کشتن چاه (Well Killing) را انجام داد. مشکلي که وجود دارد اندازه کوچک هدفي است که چاه انحرافي بايد به آن برسد. بنابراين، اين کار نياز به يک طراحي دقيق و استفاده از دستگاه هاي موقعيت ياب حساس دارد.

▪ چا ه هاي افقي (Horizontal Well):

کاهش توليد از يک مخزن به عوامل زيادي بستگي دارد. اين عوامل مي تواند شامل مخروطي شدن آب و گاز و يا نفوذپذيري عمودي سنگ مخزن باشد. در اين هنگام مهندسين مي توانند با طراحي و حفر چاه هاي افقي بر اين مشکلات غلبه کنند. چاه افقي نوع خاصي از چاه هاي جهت دار است که خود به انواع شعاع کوتاه، متوسط و بلند تقسيم مي شود. اين تقسيم بندي بر اساس سرعت افزايش زاويه چاه (Build up Rate) انجام مي گيرد.