آماده سازی محل برپایی دکل

پس از مشخص شدن محل حفر چاه توسط مهندسین مخزن و اعلام مختصات جغرافیایی محل مورد نظر به مهندسین حفار نیاز به آماده سازی محوطه چاه برای انتقال دکل و تجهیزات مورد نیاز حفاری می باشد.نظر به اینکه محل حفر چاه مکان های جغرافیایی متفاوت مثل مناطق کوهستانی یا بیابان و.... باشد، ابتدا باید تا منطقه مورد نظر جاده سازی صورت گیرد تا بتوان دستگاهها و امکانات لازم حفاری را به آن منطقه انتقال داد. منطقه ای که در آن عملیات حفاری انجام می گیرد، محوطه ای حدود ۱۰۰*۸۰ متر را در بر می گیرد که این محوطه باید یکدست ، صاف و محکم باشد. بدین منظور عملیات مقاوم سازی منطقه و صاف کردن سطوح شامل شن ریزی و غلطک کاری توسط بخش مهندسین ساختمان صورت می گیرد. به علت اینکه ساختمان دکل وزن زیادی دارد سطح زیر آن باید از نظر استحکام ، مقاومت بالایی داشته باشد.لذا این محل را بر اساس ابعاد دکل میل گرد گذاری و شن ریزی با بتن مقاوم می کنند. سپس یک گودال به ابعاد ۲*۳ متر و عمق ۲/۵ متر ایجاد کرده که cellar یا حوضچه نامیده می شود. در مرحله بعد لوله ای معمولا به قطر ۳۵ یا ۴۸ اینچ درون حوضچه کوبیده می شود و یا اینکه حوضچه را گود می کنند و لوله را درون آن قرار می دهند و دور آن را بتن ریزی میکنند. به این لوله Conductor Pipe و یا لوله راهنما می گویند و طول آن حدود ۶ تا ۱۰ متر می باشد. این لوله همانطور که از اسمش پیداست هدایت کننده مته حفاری می باشد. البته کاربرد دیگر آن جلوگیری از نشت کردن سطح زیر دکل توسط نفوذ آب موجود در گل حفاری چاه عمیق می باشد.
تا اینجا تمام مراحل گفته شده بر عهده مهندسین ساختمان می باشد.پس از اتمام کار، اجزای دکل به محل آورده شده و توسط پین هایی به هم متصل شده و توسط کابل های فولادی دکل برپا می شود. البته این مطلب در باره دکل های Jacknife که معمول ترین نوع دکل مورد استفاده هستند صادق است. ولی در مورد دکل های Portable Mast که به صورت سر هم هستند، دکل توسط کامیون به لوکیشن حفاری آورده شده و توسط بازوهای هیدرولیکی برپا میشود.