پديده تفكيك

قرار دادن گراول اهميت قابل ملاحظه و فزاينده با ارتفاع سقوط آن ها و در نتيجه با عمق چاه دارد . عناصر دانه درشت تمايل دارند كه از دانه هاي ريز جدا شده و در كنار يكديگر و دانه هاي ريز هم بنوبه خود بين خودشان جمع شوند و مجموع بطور مطبق رويهم قرار گيرند .

ثابت شده است كه سقوط دانه شن با قطر معين ، چهار برابر سريع تر از شن ديگري از همان جنس با قطر دو برابر كوچكتر خواهد بود بنابراين شن هاي متشكل از دانه هاي متفاوت و قطرهاي مختلف تمايل به جداشدن از يكديگر خواهند داشت، بطوريكه دانه درشت ها با هم در پايين جمع مي شوند و دانه ريز ها روي آنها قرار خواهند گرفت.

نتيجه حاصل از اين جدايي منجر به خرابي شبكه مي گردد و به نقش اساسي فيلتر آسيب مي رساند در جاهائي كه دانه درشت ها جمع شده اند جريان ماسه ظريف ازجانب سازند مي تواند وارد شبكه گردد . حال آنكه در محله هائي كه فقط عناصر ظريف وجود دارند در دهانه هاي شبكه ايجاد انسداد مي كنند و دبي را تقليل مي دهند .

بهترين روش جهت ريختن گراول ها در چاه ، به منظور جلوگيري از ايجاد پديده تفكيك غوطه ور نمودن آنها دريك دوغ  اب رسي است مسلم است پس از انجام اينكار چاه شستشو شده و ذرات رس از محيط خارج مي گردند .